‘Alle mensen zijn geschapen naar Gods beeld.’

In de tweede week van januari verscheen de Nashville-verklaring in de pers, het is u vast niet ontgaan. Voor wie het niet heeft meegekregen: deze verklaring is een document van een groep behoudende christenen uit Amerika. Het document, vernoemd naar de stad Nashville, spreekt zich nogal stevig uit tegen homoseksualiteit. De strekking komt hier op neer dat Gods wil duidelijk is: wanneer mensen van hetzelfde geslacht een relatie met elkaar aangaan wordt dat als zonde beschouwd. Het document is in Nederland door voorgangers van allerlei voornamelijk orthodoxe kerken ondertekend. In de breedte van de PKN wordt dit document niet ondersteund. Ds. René de Reuver, scriba van de generale synode: ‘De verklaring is theologisch eenzijdig en gesloten en pastoraal onverantwoord.’

Bij alle verwarring, pijn en protest die de verklaring ondertussen heeft veroorzaakt is het van belang de pastorale invalshoek niet uit het oog te verliezen. Homo’s, lesbiennes en transgenders - we leren steeds weer nieuwe woorden, zo gevarieerd kan een mensenleven zijn - hebben als ieder ander een plek nodig om hun relatie met God en mensen op een veilige manier te kunnen bespreken en te beleven. Als je bij voorbaat, op grond van bepaalde teksten uit de Bijbel wordt afgewezen, wordt dat gesprek niet meer gevoerd. Ik ben lid van een kerk waar ieder mens welkom is als kind van God. Dat betekent dat wij als gemeente iedereen, vanuit zijn eigen unieke geaardheid ruimte en gastvrijheid proberen te geven. Als ieder mens heb ik de liefde van God nodig om het leven zo goed mogelijk te kunnen leven.

Wanneer je de Bijbel leest kun je je concentreren op passages die negatief over homoseksualiteit spreken. Tegelijkertijd staan er in de Bijbel radicale teksten die, zoals iemand anders het weer zei: ‘het traditionele beeld van huisje, boompje, beestje helemaal onderuit halen.’ Het leven is complex en in de Bijbel wordt dat besef ook verwoord; de christelijke gemeenschap blijkt veelkleurig te zijn.

In november jl. heeft de generale synode van de Protestantse Kerk al uitgesproken dat ‘in de kerk van Jezus Christus ieder mens als beelddrager van de Schepper, aangeraakt door de liefde van Christus, van harte welkom is en zich thuis mag voelen.’ Bovendien heeft zij, in tegenstelling tot de verklaring van Nashville, uitgesproken dat de Protestantse Kerk geen waardeoordeel uitspreekt over de seksuele geaardheid van haar leden noch over het huwelijk of andere levensverbintenissen.

We keren terug naar de plaatselijke kerk, in dit geval de Streekgemeente Lank Meamert. In de plaatselijke regeling (vastgesteld in het jaar 2005) staat als het gaat om levensverbintenissen het volgende: ‘Levensverbintenissen van twee personen, anders dan een huwelijk van man en vrouw, kunnen als een verbond van liefde en trouw voor Gods aangezicht worden gezegend.’ Ik weet niet hoeveel moeite, inspanningen en gemeenteavonden deze formulering destijds heeft gekost maar het staat er wel. De gemeente bestaat uit een groep gelovigen die beseft dat de liefde van God alle verstand te boven gaat en groter is en verder gaat dan al onze intenties, voornemens en meningen. Een gemeente die zingt van ‘Liefde Gods die elk beminnen / hemelhoog te boven gaat,’ en bidt: ‘kom in onze harten binnen / met uw milde overdaad.’(Lied 754)

Ds. Jurjen Hilverda